که نفرت داشتن

         از فرومایگی حتی

رخساره ی ما را زشت می کند .

نیک آگاهیم

     که خشم گرفتن

          بر بیدادگری حتی

صدای ما را خشن می کند .

دریغا !

ما که زمین را آماده ی مهربانی می خواستیم کرد

خود

مهربان شدن

          نتوانستیم !

برتولد برشت

سر حرف را که بازکنم ، مطلب برای گفتن کم نیست . بله اخوی! کم نیست . درست مثل تعداد دوستانی که یاد آدم نمی کنند مگر اینکه شکست عشقی بخورند(همان مشکل معمول ، انزال زودرس یا دیررس یا لابد نارس!) یا خیر سرشان دپرس بشوند یا خیلی اتفاقی نهیلیست بشوند (به قول آن مردک هیچ انگار !) یا کمر بسته باشند برای خودکشی ،تا آن وقت یاد آدم بکنند . و در مواقعی که باید باشند یکبار هم به نجوا یا حتی با یک سری اصوات گنگ و نافهم هم ، نمی گویند  : آهای ابولی خرت به چند ؟

بله اخوی! با دیگران خوری می و با ما تلو تلو .....

دیگر شما بفرمائید ف ، از ما فرحزاد !!!

از روی تحیر : پس چه کسی می خواهد به این انتحار کنندگان عزیز بگوید ، که پدر جان با این  مخرب ترین بمب ها در شلوغ ترین نقاط شهر دست به خود کشی نزنید .

در ضمن : اخوی! شعشعه ی چهره ات ، معلول بی نوری و خاموشی جامعه ی روشنفکری ما است . نه ارزشهای والایت .

یه چند لحظه لطفن ......

خوب حالا بهتر شد . این روزا تو فضای این نوع موسیقی نیستم اصلن.الان شاید بیشتر کلی خاطره رو زنده می کنه برام . ولی یه موقعی قشنگ درگیر این فضا بودیم . الان فقط عرصه رو به آدم تنگ می کنه . نظر شاملو رو راجع به موسیقی سنتی شنیدی که . خیلی جاها باهاش موافقم . آره ......

 این موزیک رو می شناسی ؟ خوزه فلیشیانو . می دونی چه قدر موزیک خوب هست که ما هنوز نشنیدیم .....

آه ، زبان این ابزار ارتباط فریب کارانه . شعرهای دادا رو که خوندی ؟ خیلی ها می گن دلیل تولد دادائیسم جنگ بود . ولی فقط این نبود . اونا می خواستن نسل بشرو که این فاجعه رو به وجود آورده ، تغیر بدن . اول از همه هم رفتن سراغ زبان . اما یه نشاطی هم تو کاراشون هست . بابا بیخود نیست که ویتگنشتاین اون طوری خودشو غرق فلسفه ی زبان می کنه .یا مثلن فکر می کنی ، کامو تو انسان عاصی چی می خواد بگه ..........

می ، می خوری باز ؟ شام هم آمادس . دنیای بامزه ایه .....